( 826 ) لَا تُسْتَعْتَبُ : از او درخواست رضايت ( توبه ) نمىشود . ( 827 ) زَلَلِهَا : خطاها و لغزشهايش . ( 828 ) الْقِدَّة : مسير ، راه . ( 829 ) تَطَؤُونَ جَادَّتَهَمُ : در مسير آنها قدم برميداريد . ( 830 ) الْمَعْنِيّ : مقصود . ( 831 ) مَجَازَكُمْ : مصدر ميمى از « جاز يَجُوزُ » عبور شما . ( 832 ) الْمَزَالِق : لغزشگاه . ( 832 ) الدَّحْض : ليز خوردن و ناگهان به زمين افتادن . ( 833 ) التَارَات : دفعات ، نوبه‌ها . ( 834 ) انْصَبَ الْخَوْفُ بَدَنَهُ : بدنش را ترس ( از خدا ) خسته و رنجور كرد . ( 835 ) اسْهَرَ التَهَجُّدُ غِرَارَ نَوْمِهِ : شب زنده‌دارى خواب اندكش را گرفت ، « غرار » خواب كم ، هر چيز اندك . ( 836 ) الْهَوَاجِر : جمع « هاجرة » ، گرماى شديد نيمروز . ( 837 ) ظَلَفْ : مانع شد ، بازداشت . ( 838 ) اوْجَفَ : سرعت داد ، شتاب بخشيد . ( 839 ) تَنَكّبَ : دورى گزيد ، اعراض كرد . ( 840 ) الْمَخَالِج : چيزهاى جاذب و جلب كننده . ( 841 ) الْوَضَحُ السَّبِيلِ : جاده روشن ، وسط جاده . ( 842 ) اقْصَدُ الْمَسَالِك : پايدارترين و معتدلترين راهها . ( 843 ) لَمْ تَفْتِلْهُ : او را باز نگرداند ، منصرفش نكرد . ( 844 ) لَمْ تَعْمَ عَلَيْهِ : بر او پنهان نشد . ( 845 ) النُّعْمَى : زندگى مرفه و پر نعمت . ( 846 ) الْعَاجِلَة : دنيا ، از اين جهت دنيا « معبر » ناميده شده چون بايد از مسير دنيا بسوى آخرت عبور كرد . ( 847 ) بَادَرَ : مبادرت كرد . ( 848 ) اكْمَشَ : شتاب و عجله كرد ، مقصود اين است كه در مدت زندگى بسرعت كوشيد . ( 849 ) الْقُدُمْ : پيشتاز ، پيشرو . ( 850 ) حَجِيْجاً : كسى كه در اقامه دليل غالب شود . ( 851 ) النّجِىّ : همراز ، كسى كه رازها و اسرار به او گفته مىشود و با او بطور سرى و سر گوشى صحبت شود .